Gorące tematy: Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
321 postów 10650 komentarzy

Bona diagnosis, bona curatio. Bez Boga ani do proga.

Rebeliantka - Zna się na zarządzaniu. Konserwatystka. W wieku średnim, ale bez oznak kryzysu. Nie znosi polityków mamiących ludzi obietnicami bez pokrycia (fumum vendere – dosł.: sprzedających dym). Współzałożycielka Konfederacji Rzeczpospolitej Blogerów

Prokuratorski lincz na dr. Kękusiu nadal trwa

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Prokuratura Rejonowa dla Krakowa Krowodrzy za wiedzą i zgodą prokuratur nadrzędnych nadal linczuje ekonomistę dr. Zbigniewa Kękusia.

Nie chce odstąpić od kierowania go na sądową obserwację psychiatryczną w zakładzie zamkniętym, mimo że „wątpliwości co do jego poczytalności” są mało wiarygodne, a zarzucany mu czyn wysoce nieprawdopodobny.
 
Pisałam już kilkakrotnie o dr. Zbigniewie Kękusiu z Krakowa, który naraził się prominentnym prawnikom, krytykując ich za utrudnianie ponad 10 lat temu kontaktów z synami, gdy trwał jego proces rozwodowy.
 
Kękuś - oskarżony o naruszanie w Internecie czci sędziów i profesora Zolla - wielokrotnie dowodził, że nie popełnił tych czynów. Mimo to, sąd nie chce rozstrzygnąć sprawy merytorycznie, za to poddano ekonomistę (pracującego wcześniej na prestiżowych stanowiskach menedżerskich) upokarzającej procedurze, mającej – jak się wydaje - wykazać, że jest „wariatem”. Gdy Kękuś – słusznie – nie chciał się poddać badaniom psychiatrycznym, bo nie było do tego podstaw, Sąd Rejonowy w Dębicy wydawał postanowienia o przymusowym doprowadzeniu go na badania.
 
W dniu 5 maja 2014 r. podczas przewożenia przez Policję do izby zatrzymań, skuty Kękuś wyskakując z radiowozu, przewrócił się i upadł na policjanta. Na tej podstawie sprokurowano wobec niego kuriozalny zarzut, że próbował się „samouwolnić” i spowodował obrażenia funkcjonariuszy.
 
Prokuratura nigdy nie przeprowadziła rzetelnego postępowania dowodowego w tej sprawie. W związku z tym należałoby po raz kolejny zapytać:
 
  • Czy jedyną podstawą do stwierdzenia wysokiego prawdopodobieństwa popełnienia przez Kękusia zarzucanego mu czynu mogą być zeznania policjantów, w oczywisty sposób wzajemnie sprzeczne i rażąco niewiarygodne?
  • Dlaczego nie wyjaśniono powodów, dla których policjanci nie opisali rzekomego przestępstwa w „Protokole zatrzymania” Kękusia, a złożyli obciążające go zeznania dopiero później?
  • Dlaczego nie przeprowadzono wizji lokalnej czy też eksperymentu procesowego dotyczącego inkryminowanego zdarzenia, o który to eksperyment Kękuś wielokrotnie wnosił, zaprzeczając wersji podawanej przez policjantów?
  • Czy nie ośmiesza organów ścigania twierdzenie, że jeden z policjantów doznał obrażeń w postaci "obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia", gdy "podejmował czynności w celu zapobieżenia ucieczki" poprzez "obezwładnianie Kękusia"? Czy nie należy uznać, że działania policjanta, który "stłukł" sobie nadgarstek i łokieć podczas rzucania osoby konwojowanej na ziemię, jest niefachowe i nieudolne i nie może za nie odpowiadać osoba obezwładniana? 
  • Z jakich powodów nie uwzględniono, że Kękuś nie miał żadnego motywu do uciekania w związku z tym, iż został zatrzymany tylko na 48 godzin w celu doprowadzenia do gabinetu psychiatrów na badania w związku z oskarżaniem go o czyny o niskiej sankcji karnej (przestępstwa przeciwko czci), które nie znajdowały potwierdzenia w materiale dowodowym, a ich karalność w większości uległa przedawnieniu?   
  • Z jakich powodów nie poinformowano Kękusia, że biegli psychiatrzy prowadzą badanie m.in. w związku z zarzutem podjęcia przez niego rzekomej próby ucieczki? Dlaczego badanie było prowadzone, pomimo tego że podejrzany nie miał na tym etapie postępowania adwokata z urzędu, co jest poważnym naruszeniem prawa do obrony?
  • Z jakich powodów prokuratura mylnie informowała Sąd, iż Kękuś był karany, co jest oczywistą nieprawdą?
---------------------------
 
Odpowiedź Prokurator Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy z dnia 21 maja 2015 r. brzmiała;
 
 
W odpowiedzi na Pani pismo przesłane drogą elektroniczną do tut. Prokuratury dot. Zbigniewa Kękusia informuję, że wbrew formułowanym zastrzeżeniom brak jest podstaw do wstrzymania obserwacji psychiatrycznej prawomocnie orzeczonej przez Sąd wobec w/w osoby, albowiem jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zostały spełnione wymogi określone w art. 203 kpk. Również podnoszony przez Panią zarzut pozbawienia prawa do obrony Z. Kękusia w momencie przeprowadzenia jego badań psychiatrycznych w dniu 7.05.2014r nie znajduje potwierdzenia, o czym wspomniana osoba była informowana za pismem z dnia 2.12.2014r, RA 05 1/4/14.

Agata Chmiclarczyk - Skiba
 
 
Pytania uszczegółowiłam i ponownie przekazałam prokuratorom krakowskim, mając nadzieję, że odniosą się w końcu do nich profesjonalnie zamiast udzielać – jak dotychczas - zdawkowych i arbitralnych odpowiedzi, takich jak w piśmie z dnia 21 maja 2015 r.
 
Zapytałam też, czy prokuraturze jest znane Postanowienie SN z dnia 18 lutego 2009 r., IV KK 306/08 o treści: 
 
Żaden przepis prawa nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia, czy oskarżony, który według opinii biegłych psychiatrów jest niepoczytalny w rozumieniu art. 31 § 1 k.k. popełnił zarzucany mu czyn. Użyte sformułowania w art. 31 § 1 k.k. "w czasie czynu" oraz w art. 414 § 1 k.p.k. "w chwili czynu" wskazują jednoznacznie, iż musi zachodzić zbieżność w czasie dwóch zaszłości, a więc czynu oskarżonego oraz jego niepoczytalności.
 
Z orzeczenia powyższego jednoznacznie wynika, że przed badaniem poczytalności należy przede wszystkim wykazać, iż czyn zabroniony miał w ogóle miejsce.
 
Nadto chciałam wiedzieć, czy PR Kraków Krowodrza jest zdania, że śledztwo w praworządnym państwie może się ograniczyć tylko do przeprowadzenia dowodów wskazanych przez pokrzywdzonych, w tym przypadku funkcjonariuszy publicznych? Czy nie ma żadnej potrzeby ustosunkowania się do dowodów zawnioskowanych przez podejrzanego?
 
Niestety, ponowna odpowiedź z 1 czerwca 2015 r. była znowu niekonkretna. a nawet niezrozumiała:
 
W nawiązaniu do Pani pisma przesłanego drogą elektroniczną w dn. 01-06-2015r., a dot. Pana Zbigniewa Kękusia, uprzejmie informuję, iż porusza ono te same zagadnienia, którego dotyczyło pismo z dnia 26 maja 2015r., na które udzielono Pani odpowiedzi w dn. 29-05-2015r. 

Ostatnie stwierdzenie dotyczy również tzw. Pani pytań uzupełniających, dotyczących zarzutu pozbawienia prawa do obrony, motywów działania Zbigniewa Kękusia oraz wykonywanych w sprawie czynności procesowych ( przeprowadzanych dowodów), jak i danych o karalności. 

Zauważam również, iż pytanie o obrońcę podejrzanego w kontekście art. 79§lkpk zawiera w sobie już odpowiedź, bowiem, już z treści przepisu ( na który się Pani powołuje) wynika, że w .... postępowaniu karnym oskarżony ( podejrzany) musi mieć obrońcę jeżeli:
1) jest nieletni,
2) jest głuchy, niemy lub niewidomy,
3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.
 
Wracając do kwestii uregulowań kodeksu postępowania karnego, a w tym doręczeń orzeczeń podjętych w toku postępowania przez prokuratora ( Sąd), uprzejmie informuję, że ta materia jest regulowana w rozdziale 15 zatytułowanym Doręczenia.

Wyrażam uznanie dla znajomości pani orzecznictwa Sądu Najwyższego ( w kontekście przytoczonego przez Panią orzeczenia), podkreślając w tym miejscu, iż za pismem z dn. 21-05-2015r. ju ż udzielono Pani odpowiedzi dotyczących spełnienia wymogów art. 203 kpk jak i braków podstaw do wstrzymania obserwacji psychiatrycznej prawomocnie orzeczonej
przez Sąd wobec podejrzanego w sprawie 2Ds 542/14.

Końcowo, po raz kolejny wskazuję, iż materiał dowodowy jest weryfikowany oraz analizowany.

Prokurator Rejonowy Małgorzata Lipska.
 
Ręce opadają.
 
 
  
Czekamy na pomoc Prezydenta-Elekta 
 
Wobec uporu Prokuratury, a w ślad za naszą wizytą w biurze pana Prezydenta-Elekta Andrzeja Dudy w dniu 18 maja w Krakowie (wówczas jeszcze kandydata w wyborach prezydenckich), „Warszawska Gazeta” zwróciła się o pilną pomoc panu  Zbigniewowi Kękusiowi poprzez złożenie wniosku do Prokuratury o wstrzymanie obserwacji psychiatrycznej Z. Kękusia w celu przeprowadzenia rzetelnego śledztwa, czy zarzucany mu czyn miał w ogóle miejsce, co w naszej ocenie budzi wielkie wątpliwości.
 
Konkludowaliśmy, że „utracona cześć” profesora Zolla  jest dodatkowym argumentem za tym, aby postępowania wobec pana Zbigniewa Kękusia były prowadzone bez popełniania najmniejszych nawet błędów procesowych, gdyż byłoby rzeczą nadzwyczaj niekorzystną dla dobra wymiaru sprawiedliwości, aby cześć i godność prominentnego prawnika, który czuje się  pokrzywdzony, była chroniona z naruszeniem praw osoby podejrzanej.  
 
 
 
 
 
 

KOMENTARZE

  • Wcześniejszy tekst na ten temat
    http://rebeliantka.neon24.pl/post/122649,kekus-i-talaga-z-krakowa-ida-do-psychuszki-pomozmy
  • 8 miesięcy wcześniej mówiłam
    https://www.youtube.com/watch?v=zKY9KZP_T5E
  • Tylko opcja ZERO, TAK W SĄDACH, PROKURWATURACH, POLICJI, ETC..
    Pierwsza rzecz to dekomunizacja, której nigdy nie było. Popieram wyłącznie tych co są za opcją zerową! Żadnej kosmetyki, czytaj uzdrawiania. Stare pod walec! A może warto wprowadzić wzorem innych szeroką ławę przysięgłych co znacznie ograniczy widzimisię sędziów, prokurwatorów i POlicjantów? Prawem w III RP jest neostalinowski zbrodniarz uchodzący za sędzię i prokuratora. Wszyscy na bruk i budujemy to od nowa. Innego sposobu nie ma. Popieram plan radykalnych działań sanacyjnych. Tak dalej być nie może! Przestępcy w togach sędziowskich i prokuratorskich muszą trafiać do więzienia. Przede wszystkim pierwszym i podstawowym punktem tego programu powinno być bezwarunkowe usunięcie sędziów i prokuratorów, którzy w jakikolwiek sposób byli związani z poprzednim systemem. Dodał bym jeszcze - weryfikacja emerytur sędziom wydającym wyroki na zamówienia polityczne! Sędzią może zostać wyłącznie osoba z jakimś dorobkiem prawniczym a nie szczun 30-35 letni jak dziś. Popieram wyrywkowe badania sędziów wykrywaczem kłamstw. Najlepiej utworzyć wydział kontroli sądów. Coś takiego jak wydział wewnętrzny tylko bezpośrednio podległy ministerstwu. A najważniejsze wywalić wszystkie resortowe dzieci, bo nie daleko pada jabłko od jabłoni. Niech wreszcie sądy przestaną być prywatnym folwarkiem. No i oczywiście uwolnić zawody prawnicze, niech umiejętności i rynek decydują kto ma być prawnikiem a nie mafijne egzaminy i aplikacje. Przede wszystkim zmienić prawo! Jak czytam ze za gwałt dostaje się wyrok w zawieszeniu a za marihuanę wyrok więzienia to ręce opadają. Dzisiejsze sądy zabierają dzieci matkom, ojcom i oddają w łapy zboczonej zastępczej rodzinki. Panie Prezydencie to trzeba powstrzymać, bo to jest zbrodnia na naszych dzieciach. Dzieci giną, są demoralizowane w tych tzw. rodzinach zastępczych, przykładów aż nadto. Brak immunitetów i wyrywkowe badanie wykrywaczem kłamstw oraz prawo do urzędników jak za Piłsudskiego wyleczy sądy i prokurwatury w miesiąc. Więcej nie trzeba robić. [Pomyśleć, że kiedyś w imię prawa urzędnik mógł ponieść karę śmierci. :
    Ustawa z dnia 18 marca 1921 roku o zwalczaniu przestępstw z chęci zysku, popełnionych przez urzędników.

    Art. 1. Urzędnik, winny popełnienia w związku z urzędowaniem i z pogwałceniem obowiązków urzędowych i służbowych:

    1.kradzieży lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia), albo udziału w tychże (art. 51 k. k. ros. Z r. 1903, § 5 austr. u. k. z r. 1852, §§ 47 – 49 niem. k. k. z r. 1871), jeśli mienie skradzione lub przywłaszczone (sprzeniewierzone) było mu dostępne lub powierzone z powodu służby lub stanowiska służbowego;

    2.oszustwa lub udziału w niem (art. 51 k. k. ros. Z r. 1903, § 5 austr. u. k. z r. 1852, §§ 47 – 49 niem. k. k. z r. 1871), jeśli oszustwo popełniono w ten sposób, że winny w zamiarze osiągnięcia dla siebie lub osoby trzeciej nieprawnej korzyści majątkowej wyrządził innemu szkodę majątkową przez wprowadzenie w błąd lub utrzymywanie w błędzie za pomocą przedstawienia okoliczności fałszywych, albo przekręcania lub ukrywania prawdziwych - będzie karany śmiercią przez rozstrzelanie.

    Art. 2. Urzędnik, winny:

    1.przyjęcia bądź podarunku lub innej korzyści majątkowej, bądź obietnicy takiego podarunku lub innej korzyści majątkowej, danych w zamiarze skłonienia go do pogwałcenia obowiązków urzędowych lub służbowych, albo żądania takiego podarunku lub korzyści majątkowej;


    2.innego przestępstwa służbowego, popełnionego z chęci zysku i z pogwałceniem obowiązków urzędowych lub służbowych w b. dzielnicach rosyjskiej i pruskiej, a w b. dzielnicy austriackiej nadużycia władzy urzędowej, popełnionego z chęci zysku

    - będzie karany śmiercią przez rozstrzelanie.


    Art. 3. Urzędnik winny przyjęcia w związku z rozstrzyganiem spraw urzędowych lub służbowych bądź podarunku lub innej korzyści majątkowej, bądź obietnicy takiego podarunku lub korzyści majątkowej, danych be zamiaru skłonienia go do pogwałcenia obowiązków urzędowych lub służbowych, albo żądania takiego podarunku lub korzyści majątkowej, ulegnie karze ciężkiego więzienia (domu karnego) od lat 4 do 15.


    Art. 4. Winny udziału w przestępstwach, przewidzianych a art. 1 i w ust. 2 art. 2 tej ustawy, o ile udział taki nie pociąga za sobą kary surowszej w myśl art. 1, będzie karany ciężkim więzieniem (domem karnym) od 4 do 15 lat; jeśli zaś winny dopuszcza się takiego przestępstwa zawodowo – będzie karany śmiercią przez rozstrzelanie.


    Art. 5. Kto osobiście lub za pośrednictwem osób trzecich,chociażby bezskutecznie, skłania urzędnika za pomocą podarunku, bądź innej korzyści majątkowej, bądź obietnicy tychże do pogwałcenia obowiązków urzędowych lub służbowych, lub dopuszcza się udziału w przestępstwie, przewidzianem w ust. 1 art. 2 niniejszej ustawy – będzie karany ciężkim więzieniem (domem karnym) od 4 do 15 lat; jeśli zaś winny dopuszcza się takiego przestępstwa zawodowo – będzie krany śmiercią przez rozstrzelanie.

    Kto osobiście lub za pośrednictwem osób trzecich,chociażby bezskutecznie, skłania urzędnika do przestępstwa, przewidzianego w art. 3 niniejszej ustawy, lub w tem ostatniem przestępstwie dopuszcza się udziału, będzie karany więzieniem (w b. dzielnicy austriackiej – ścisłym aresztem) od 1 miesiąca do 1 roku.

    Jednak będzie wolny od kary ten, kto przyczyni się do wykrycia lub udowodnienia dokonanego przekupienia, zanim władza, powołana do ścigania, dowie się o jego czynie.


    Art. 6. Przepisy ustaw karnych dzielnicowych o prawie nadzwyczajnego łagodzenia lub zamiany kary nie stosują się do przestępstw, przewidzianych w niniejszej ustawie; wszakże w wypadkach mniejszej wagi lub w razie uznania okoliczności łagodzących sad wymierzy za przestępstwa, przewidziane w art. 1 – 5 ustawy niniejszej, w miejsce kary śmierci, karę ciężkiego więzienia (domu karnego) od lat 4 do 15, karę zaś ciężkiego więzienia (domu karnego) od lat 4 do 15 wyznaczy w rozmiarze od 1 roku do 4

    lat.


    Art. 7. Przestępstwa, wymienione w art. 1 – 4 i cz. 1 art. 5 niniejszej ustawy, uważane będą za zbrodnie; przestępstwo, przewidziane w cz. 2 art. 5 za występek.

    Usiłowanie będzie karane na równi z dokonaniem.

    Karom za udział, przewidzianym w art. 4 i 5 niniejszej ustawy, ulegają również osoby, nie będące urzędnikami.


    Art. 8. W wypadku przestępstw, przewidzianych w art. 2, 3 i 5 niniejszej ustawy, należy otrzymany podarunek lub wartość tegoż uznać za przepadłe na rzecz Skarbu Państwa.

    Art. 9. Urzędnikiem w rozumieniu ustawy jest ten, kogo odpowiednia ustawa karna w chwili popełnienia przestępstwa za urzędnika uważa (art. 636 cz. 4 k. k. ros. Z r. 1903, § 101 austr. u. k. z r. 1852 i § 359 niem. k. k. z r. 1871).


    Art. 10. Ustawa niniejsza nie stosuje się do osób, które w chwili popełnienia przestępstwa nie ukończyły lat 21; nie dotyczy to przestępstwa, przewidzianego w cz. 2 art. 5 ustawy niniejszej.


    Art. 11. Przepisy ustawy niniejszej nie stosują się do udziału, przewidzianego w § 49a niem. k. k. z r. 1871, tudzież do wypadków, przewidzianych z art. 151 cz. 3 k. k. ros. Z r. 1903 i w § 9 austr. u. k. z r. 1852).


    Art. 12. Przepisy szczególne ustaw karnych, stanowiące o karach łagodniejszych lub o bezkarności kradzieży lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia), nie będą stosowane do urzędników, odpowiadających według ustawy niniejszej. Jeśli jednak winny kradzieży lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia) dobrowolnie zwrócił mienie kradzione lub przywłaszczone (sprzeniewierzone), albo w inny sposób wynagrodził szkodę, zanim jego wina ujawniona została przed władzą do ścigania przestępstw powołaną, - wolny

    będzie od kary.



    Art. 13. Sprawy o przestępstwa, przewidziane w ustawie niniejszej, o ile nie stosuje się postępowania uproszczonego, rozpoznawane będą co do winy i kary we wszystkich instancjach przez sad karny w składzie 3 sędziów państwowych.

    W b. dzielnicy rosyjskiej wyroki sadu pierwszej instancji we wszystkich sprawach, do których stosuje się niniejsza ustawa, są ostateczne i mogą być zaskarżone jedynie przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o zaskarżeniu wyroków w drodze kasacji.

    Jeżeli przestępstwo jest zbrodnią, należy wyznaczyć oskarżonemu obrońcę z urzędu, o ile nie ma on obrońcy z wyboru.

    W b. dzielnicy austriackiej stosuje się odpowiednio przepis § 341 proc. kar.


    Art. 14. Winni przestępstw, popełnionych przed wejściem w życie ustawy niniejszej, ulegną karze w myśl ustaw dotychczasowych, o ile przepisy ustawy niniejszej nie przewidują łagodniejszej kary.

    Art. 15. Do osób wojskowych należy stosować ustawę z dnia 1 sierpnia 1919 r. (Dz. Pr. Nr 64, poz. 386) ze zmianami, zawartymi w ustawie z dnia 17 grudnia 1920 roku (Dz. Ust. z 1921 r. Nr 2, poz. 4).

    Przepisy ustawy niniejszej stosują się odpowiednio i w wypadkach, gdy przestępstw, przewidzianych w art. 4 i 5 dopuszczono się odnośnie do osób, podlegających sadownictwu wojskowemu.


    Art. 16. Rada Ministrów władna będzie uchylić moc obowiązującą ustawy niniejszej uchwałą, zatwierdzoną przez Naczelnika Państwa i ogłoszoną w Dzienniku Ustaw. Z chwilą wejścia w życie tej uchwały postanowienia ustaw karnych, uchylone, zmienione, lub ograniczone w swem działaniu skutkiem przepisów ustawy niniejszej, odzyskują moc prawną.


    Art. 17. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia; równocześnie traci moc ustawa z dnia 30 stycznia 1920 r. w przedmiocie odpowiedzialności urzędników za przestępstwa, popełnione z chęci zysku (Dz. Ust. Nr 11, poz. 60) tudzież rozporządzenie Rady Obrony Państwa z dnia 6 sierpnia 1920 r. (Dz. Ust. Nr 73, poz. 501) w przedmiocie poddania przestępstw, popełnionych przez urzędników z chęci zysku, orzecznictwu sądów doraźnych, oraz oparte na nim rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

    16 lutego 1921 r. (Dz. Ust. Nr 18, poz. 101).


    Art. 18. Wykonanie tej ustawy należy do Ministra Sprawiedliwości, a w b. dzielnicy pruskiej – do Ministra b. Dzielnicy Pruskiej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.


    Marszałek: Trąmpczyński

    Prezydent Ministrów: Witos

    Minister Sprawiedliwości: w. z. Dr. J. Morawski

    Minister b. Dzielnicy Pruskiej: W. Kucharski. ]
  • Naprawa sprawiedliwości – 10 kroków bez zmiany konstytucji i trzy kroki ze zmianą
    Czyli według Wojciechowskiego ponowne pudrowanie śmierdzącego trupa. http://wpolityce.pl/polityka/255913-naprawa-sprawiedliwosci-10-krokow-bez-zmiany-konstytucji-i-trzy-kroki-ze-zmiana Ps. Pomysł zmiany Konstytucji RP, tak aby Prezydent odwoływał sędziów za niesprawiedliwe wyroki jest skrajnie niebezpieczny. Najlepsze, że te pomysły firmuje sędzia PRL, którym asesorem został w wieku 23 lat, a pełnoprawnym sędzią w wieku 26 lat!!! To była rzeczywiście patologia. Jeśli do stanu sędziowskiego trafią masowo adwokaci i radcowie, to siłą rzeczy najczęściej ci, którzy nie dali rady na rynku prawniczym, a ludzie z poczuciem misji. Powtarzam jeszcze raz: OPCJA ZEROWA !!! i przed i po rozprawie sprawdzać rączki jak dzieciom w przedszkolu czy CZYSTE !!!
  • @Kula Lis 62 15:03:55
    No i immunitet wyłącznie na sali rozpraw/w sądzie jak w USA, UK, poza nią normalny obywatel jak inni, odpowiadający jak Kowalski przed prawem, gdy je złamie, naruszy..
  • @Kula Lis 62 15:10:12
    Dzięki za cenne, merytoryczne komentarze.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031     

ULUBIENI AUTORZY

więcej